مردگان
ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱٦ امرداد ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: شعر

آنجا کنار جاده های گرفتار،

در امتداد مصیبت

دراز کشیده اند.

سپیدارهای بالا بلند، تندیسهای غم انگیز خدایان

پوشیده در رداهای بلند زرینشان،

زندانیان " سنگالی‌ "

عبوس و سیه فام

گسترده بر خاک فرانسه

***

به عبث قطع کرده اند خنده ات را،

به عبث گُل تاریکتر از گوشت تنت را،

میان غیبت برهنه گُلها

تو گلی در زیبایی نخستین اش

گُل سیاه با لبخند موقرش،

الماس فرانسوی خاطره قرون.

***

تو لبخند و خونابه بهار سرسبز جهانی

تن نخستین زوج، شکم برآمده شیرگونی

رشد مقدس باغهای بهشتی

و جنگل تسخیر ناپذیر، چهره بر آتش و تندر و آذرخش.

***

سرود بزرگ خون تو، تسخیر می کند

مسلسلها و توپ ها را

کلام تپنده تو گمراه می کند و می فریبد.

نه نفرتی در جانِ عاری از نفرت توست،

نه حیله ای در دلِ عاری از حیله گری ات.

ای شهیدان سیاه جاودانه تبار،

بگذارید واژه های بخشش را به زبان آورم.

senghor "لئوپولد سدار سنگور" شاعر سنگالی به سال ١٩٠۶ در جوآل به دنیا آمد. در دانشگاه سوربن درس خواند و در پاریس با اِمِه سه زر شاعر و سیاستمدار و سایر روشنفکران و شعرای سیاهپوست ناحیه کارائیب آشنا شد. سنگور سالها از برجسته ترین روشنفکران و رهبران سیاسی آفریقای غربی بوده و مدتها به تدریس اشتغال داشته است. در سال ١٩۶٠ به عنوان نخستین رئیس جمهور جمهوری مستقل سنگال منصوب شد.