# شعر

مرثیه

طلایه دار سرد شب باز می گردد روشن به مهتابیهایِ خانه های ویران تا بتابد بر گورهای ناشناخته و بازماندهء غرلتکده هایِ سرزمین سوخته. اینجا رویایمان ... ادامه مطلب
/ 1 نظر / 17 بازدید

مرگ شبانه

فراز،فراز. واپسین کلامش سرگردان بر پهنه سقف چونان توده های ابر. گنجه نالید پشبند لرزید چونان که پوشانده بر مغاکی. *** پایان. جوانان بر بستر آرمیده بودند. *** نیمه ... ادامه مطلب
/ 1 نظر / 32 بازدید

مردگان

آنجا کنار جاده های گرفتار، در امتداد مصیبت دراز کشیده اند. سپیدارهای بالا بلند، تندیسهای غم انگیز خدایان پوشیده در رداهای بلند زرینشان، زندانیان " ... ادامه مطلب
/ 0 نظر / 19 بازدید